Het willen begrijpen en overzicht willen hebben.

Willen begrijpen van alle dwaalsporen in de afgelopen jaren.  Het verdwalen willen begrijpen.  Het vallen en vliegen willen begrijpen. Alles willen begrijpen.  Maar er valt niet altijd te begrijpen als het uit de hand gelopen is.  Er is niet altijd 1 logische verklaring en het was ook gebrek aan logisch verloop. Het loopt allemaal dusdanig door elkaar heen dat het 1 grote bende chaos was.

Overzicht willen hebben.  In het heden heb ik overzicht genoeg, blik ik terug dan ontbreekt overzicht en dan vervolgens bij terugblikken het heden ook niet overzichtelijk.

De behoefte aan overzicht en helderheid.  Niet bezig zijn met al die dwaalsporen die erin zitten.  In het heden bezig zijn met activiteiten die overzichtelijk zijn.  Focus op iets met overzicht erin.  In het heden niet bezig zijn met onoverzichtelijk verleden maar iets doen dat overzichtelijk is.

Het leven is niet duidelijk altijd. Het zoeken naar duidelijkheid en structuur staat me te doen.  Kan gaan tekenen en schilderen, sporten en puzzelen.  Vissen en zwemmen.  Ordelijke activiteiten en geen blik op een chaotisch verleden. 

12 1/2 jaar overleven. Tijd voor het leven straks.

Ondertussen 12 1/2 jaar bezig met overleven.  Episode's van vliegen en vallen.  Manie en depressie.  Isolement en niet kunnen begrijpen hoe is het mogelijk allemaal.

Ben nog relatief jong en wil gaan leven weer.  Genoeg van het bezig zijn met ziek zijn.  Zoveel te doen naast de ziekte.  Het is die constante focus op ziekte die de focus op het mooie heeft weggehaald.  Op een gegeven moment lijkt het erop dat er niets meer over is behalve ziekte maar er is genoeg naast de ziekte om te doen en ontdekken.

Hoe ga ik weer leven in de wereld. Hoe stop ik met de focus op de ziekte.   Er is meer balans in de stemming. Het gaat nu vooral erom  dat ik het leven weer moet oppakken.  Kan niet de rest van mijn leven bezig gaan zijn met ziekte en hoe het is gegaan allemaal.  Dan blijft er geen leven meer over.

Accepteren en beweren het klopt alsnog.

Door een crash in mijn leven is alles anders gelopen. Een aantal jaar bezig geweest om orde op zaken te stellen.  De bipolaire stoornis met de hoge pieken en diepe dalen plus het chaotische pad dat bewandeld moest worden.

Accepteer ik niet dat het gegaan is zoals het gegaan is dan heb ik constant het idee het is mis gelopen finaal.  Het idee er mist iets en het klopt niet.  Het kan een hele dag in beslag nemen en het niet voelen op de plek in het heden zorgt voor een gevoel van ontevredenheid.

Ondanks alles  is de weg meer open nu.  Ben rustiger en door alle pieken en dalen denk ik vaak heb alles gehad dat te krijgen was qua bipolaire stoornis.  

Teveel bezig zijn met het accepteren werkt ook averechts.  Wil niet de hele dag bezig zijn ermee.  Een moment van accepteren en daarna doorgaan.  Accepteren mag geen proces zijn dat maanden gaat duren.  Een punt bereiken van totale acceptatie en doorgaan met het leven. 

Accepteren

ac·cep·te·ren [aksepteerə(n)] (werkwoordaccepteerde, heeft geaccepteerd) 1aannemen, aanvaardeneen uitnodiging accepteren2als onvermijdelijk, vergeeflijk, bevredigend aanvaardenmen accepteerde dat excuusAls onvermijdelijk aanvaarden. Een plek geven als het fout is gelopen.  Een plek geven van het verleden en vervolgens zelf een betere plek als mens in het heden.

Mijn huidige plek in het heden is een plek zonder ernstige klachten van bipolaire stoornis.  Het enige dat nog telt dat is accepteren van alles dat is mis gegaan en vervolgens zullen de zenuwen verder weg gaan.

Een plek vinden in het heden.   Het verleden accepteren en een plek geven.  Duidelijk weten waar ik ben en vervolgens beter gaan en staan.    Verstand terug gevonden in het nu. Tijd om het verleden los te laten. 

Snelle reclame op tv.

Snelle reclame die elkaar snel opvolgt.  Ik kon wel eens gestoord raken tijdens het kijken van tv.  Het is het verzet  ertegen dat tot storing zorgt.  Accepteren er is snelle reclame maakt de reclame minder heftig.   Reclame tussen olympische spelen door.  Het hoort erbij.

Ik wil niet overspoeld raken door impulsen omdat ik me verzet tegen impulsen.  Lang genoeg gestoord geraakt omdat ik rust verlangde constant.

Accepteren van snelheid en geluid en de rust vanzelf erin.  Het leven makkelijker.  Overspannenheid aanpakken door het toe te laten,  toelaten en accepteren en geen strijd ertegen.  Het is aanwezig en het gebeurt op snelheid met geluid.   Ik vang het anders op.  Bij verzet is alles storend.  

De impulsen van de realiteit op alle mogelijke manieren. Heb jaren liggen denken hoe pak ik het aan.  En ik weet accepteren is wat me te doen staat. 

Het omarmen van het leven door te accepteren.   Zin in het leven krijgen weer.  Tijden lang niet eens geaccepteerd dat ik in leven was.  Ik accepteerde het hele leven niet meer door zenuwen.

Rustig blijven in de jungle.

Het hoofd koel houden.  Kalm en bedaard onder bijna alle omstandigheden.  Acceptatie van irritaties en fouten, geluiden en alles dat met de realiteit of jungle te maken heeft.  Rust erin.  Ik wil niet het idee hebben te overleven in een jungle.  Ten onder gaan of juist boven het inzinken staan. Ik kies boven het inzinken.  Vaak genoeg een inzinking van de zenuwen gehad. Mentaal sterk worden is het leven op een bepaalde manier benaderen.

Crisis in de zenuwen. Het is een hel.  Kleine geluiden en irritaties die tot grote crisis leiden.  Het is de benadering waarmee je het kunt aanpakken.   Het begint met acceptatie en vervolgens de rust omdat het wegvalt bij acceptatie. 

Functioneren in het leven. Het begint vaak met de zenuwen. De impulsen van de realiteit in zijn algeheelheid die op de zenuwen kunnen werken.  Accepteren er zijn impulsen die ik moet verwerken.  Verzet tegen impulsen maakt gek.  Vluchten is ook geen optie.    

Impulsen onder ogen komen.  Vaak ondergedoken voor impulsen. Drukte ontweken door de last aan de zenuwen.  Het worden straks test cases om onder de drukte te gaan.  De drukte niet als bedreiging zien maar als oefening om de zenuwen onder beding te houden.  Mentaal sterker dus minder last van de zenuwen.  Het accepteren het is druk in een winkelstraat.  

De omgeving accepteren en vervolgens beter deelnemen.  Accepteren van de drukte,  en niet gaan beweren was het maar rustiger.  Het is druk als het druk is. Er valt niets aan te veranderen op dat moment.  Accepteren en onder ogen komen.  Vluchten en onderduiken niet.  Vluchten zorgt voor nog meer weerstand. Je gaat nog meer verlangen naar rust.  Totdat je helemaal nergens meer tegen kan.

Overzicht.  Het accepteren is overzichtelijker dan beweren was het maar rustiger.  Rustiger willen zien is vluchten en bij vluchten ontwijk je de situatie en raak je al het overzicht kwijt. 

Vluchten voor de realiteit.  Je raakt de weg kwijt.  Beter is onder ogen komen en accepteren en vervolgens meer deelnemen.  Vluchten voor de realiteit kan een vlucht zijn voor alles.  Vluchten voor geluiden, mensen en situaties.  Isolement ontstaat.  Er is geen escape want in isolement wordt het er ook niet beter op.  In isolement heb je nog je denken dat over blijft,  dus er is altijd enige activiteit.

Accepteren van fout verlopen verleden.

Fouten hoort erbij. Iedereen maakt wel eens fouten.  Ik accepteer vaak moeilijk een verleden dat in de mis is gegaan.  Het is niet gegaan zoals ik wilde.  Accepteren dat het fout is gegaan is tevreden worden weer.  Verzet bieden tegen fouten gemaakt in het verleden heeft weinig zin.  Je kunt het verleden niet veranderen. Accepteren het is niet gegaan zoals ik wilde.  Vervolgens de huidige situatie meer accepteren.

Het heden geaccepteerd door het verleden te accepteren waarbij het in de soep is gelopen.   

Het accepteren dat het fout gaat buiten mijn eigen fouten om.  Het kan fout gaan omdat mensen fouten kunnen maken.  Ik accepteer de fouten van anderen genoeg omdat ik weet bij een menselijke factor worden fouten gemaakt.  Mijn eigen fouten accepteren vandaag mee bezig.   

Situaties die fout aflopen buiten het menselijke om.   Het gebeurt en dan is acceptatie ook het enige dat eigenlijk logisch is. Fouten ontstaan waar ze kunnen ontstaan.  Er valt niets te veranderen als eenmaal een fout is gemaakt.  Kwaad worden is 1 mogelijkheid en acceptatie plus rustig blijven een tweede. 

 

Irritaties lopen uit de hand door geen acceptatie.

Accepteer je geen irritaties of storingen in het leven dan verzet je jezelf ertegen en biedt je weerstand.  Weerstand bieden tegen irritaties zorgt voor woede.  Ik denk echt dat veel ruzies ontstaan doordat mensen geen irritaties toelaten in hun leven door gebrek aan acceptatie.

Het accepteren van irritaties wilt zeggen je laat het toe en verzet je niet. Het toelaten en vervolgens weer loslaten.  Verzet bieden tegen irritaties houdt de irritaties in stand en irritaties leiden tot nieuwe irritaties.  Tot een moment dat alles irriteert.

Loslaten bij accepteren.  Vasthouden vaak bij verzet.  Beter accepteer ik de situatie als het irriteert en kom ik zo sneller tot rust.   En dan kan het weer te idioot klinken als ik zeg dat ik alle irritaties wil accepteren zodat ik het in no time weer kan laten varen en verder kan gaan in het heden. 

Een perfect wereldbeeld creeren of accepteren.

Door overspannenheid en burn out plus nog meer heb ik een wereldbeeld gecreeerd dat niet realistisch is.  Nooit irritaties, altijd rust en nooit storingen tussen mensen onderling of in de mens zelf.

Het is een beeld gecreeerd doordat alles teveel was in mijn leven. Het beeld maakt het moeilijk omdat er altijd enige vorm van irritaties zullen zijn.

Het is beter om af te stappen van een perfect wereldbeeld en irritaties te accepteren die zo nu en dan kunnen optreden. Accepteren van een wereld die niet constant in balans en rust is. Vervolgens door acceptatie van een wereld niet constant in balans beter omgaan ermee zonder te willen vluchten voor geluiden. 

Het is de onderlinge irritaties tussen mensen,  de irritaties van het individu bij gebeurtenissen en nog meer.  Door mijn eigen storingen ben ik gevoelig geworden voor alle storingen.  De perfecte situatie willen zonder storingen.  Het is niet functioneel en het leidt tot nog meer storingen.

Het accepteren er zijn storingen op deze wereld. Mensen kunnen zich onderling irriteren.  Er zijn geluiden die op de zenuwen kunnen werken.  Dat accepteren en de jungle is beter om in te leven.  Het accepteren zorgt voor eerder loslaten.  Het dringt niet meer zo diep door allemaal. Het gaat niet als een virus in je zitten. Het valt sneller weg. Het propt zich niet op in je "systeem".

Tevredenheid.

In een prestatiemaatschappij is het niet altijd vanzelfsprekend dat er tevredenheid is.  Opgroeien erin en de lat altijd hoger leggen.  Meer is niet genoeg, het moet nog meer en beter, sneller en perfecter.  De fouten lijken soms zwaarder te tellen dan het geboekte succes.

Op een gegeven moment kan de hele tevredenheid verdwijnen.  De tevredenheid met jezelf als mens zijnde, met de situatie en de tevredenheid richting andere mensen.  

Voor mij is tevredenheid iets dat rust kan brengen.  Eens een moment tevreden in het nu op alle mogelijke vlakken.   Er was vandaag 2 uur van rust en tevredenheid.  Ineens de geluiden en impulsen weer die te erg binnen kwamen. 

Verder richting tevredenheid nu.   Een staat van tevredenheid waarbij niets meer nodig lijkt.  De sleutel tot geluk vinden heeft ermee te maken.  Eens tevreden zijn zonder streven naar meer of iets anders.  Acceptatie.  Accepteren van alles in het heden.  Misschien ook accepteren van geluiden om te blijven in rust.  Niet weerstand tegen geluiden. Accepteren er zijn geluiden en vervolgens makkelijker omgaan met de herrie die er kan zijn op momenten dat je rust verlangt.

Is er lawaai op momenten dat ik rust wil dan is de situatie in mijn ogen niet meer perfect.  Tevreden zijn zelfs al is er lawaai in de omgeving.  Het accepteren van  lawaai.  Vervolgens niet meer zo erg letten erop.  En dan komt het op de achtergrond te liggen zonder dat het stoort.

Op 1 plek teveel, het wordt teveel.

Het anker uitgooien op 1 plek en vervolgens blijven zitten als er teveel herrie is op die plek.  Heb het anker op een gegeven moment uitgegooid door omstandigheden.  Veel op dezelfde plek in de tuin en binnenshuis maar de jungle kan daar juist erger zijn dan op een plek daarbuiten.

Het terrein vergroten van waar ik aanwezig ben. Dan moet ik het anker uithalen en nieuwe plekken verkennen waar meer rust te krijgen is.  Een natuurgebied ligt niet ver hier vandaan. Zou er iedere dag 2 uur naartoe kunnen gaan om helemaal tot rust te komen.

Het is een explosie in 2000 die alles heeft veranderd in mijn leven.   Het leven dat ik kende verdween en iets anders kwam in de plaats.  Een chaotisch bestaan is het  geworden met vele dwaalsporen erin.  Een weg heb ik weten te vinden erin maar nog steeds loopt het op bepaalde momenten spaak.   Dan is actie nodig of een andere aanpak.  Niet handelen als de spanning oploopt is niet juist.  Er is altijd een weg om de spanning weer eraf te halen. 

Ik noem het jungle. Het leven is een jungle.  Zeker vanaf 2000 was het een grote jungle maar ook daarvoor was het niet allemaal even duidelijk hoe nu te leven om te komen tot een juiste weg.    Er is dan ook geen gebruikershandleiding of wegwijzer die je zegt waar je heen moet gaan.  Je hebt nog het lot dat bepaald.

Ondertussen na 12 1/2 jaar in de chaos en jungle leven is het alsnog overzichtelijker geworden.  Weten waarheen te gaan en meer controle erop.  Alsnog valt er te sleutelen aan mezelf en aan het leven dat ik moet gaan leven. 

Rustig blijven in een omgeving met veel impulsen.

Boven water blijven als de stress hoog is.  Stress veroorzaakt door lawaai en meer.  Interne storingen bij hectiek in de omgeving.   Alle impulsen die tegelijk binnen komen.   Het bewustzijn overbewust en vervolgens alles te erg meemaken.

Afschakelen is dan nodig.  Tot rust komen weer.  Hoe ben ik in de jungle terecht gekomen?  Dat is een lang verhaal.  In 2000 is het begonnen met een explosie in het bewustzijn.  De wereld intenser en heftiger meemakend.   

Afsluiten voor de omgeving in geval van veel lawaai.  Het dringt soms zo erg door dat het op de zenuwen werkt.  Storingen en gestoord raken van alles.  De focus en concentratie verdwijnd op een gegeven moment.  De impulsen van lawaai en alles nemen de overhand.  Controle is er altijd nog wel na vaak vallen en opstaan maar de chaos in de omgeving haalt het relaxte weg.

Een dichtbevolkt land als Nederland.  Soms denk ik wel eens.  Was het maar rustiger en relaxter hier.  Een omgeving zonder impulsen draai je dan ook van door maar teveel lawaai op een vrije zaterdag is al helemaal a relaxt.  

Ze beginnen om 0800 te verbouwen en dan de honden die blaffen.  De ene storing veroorzaakt een nieuwe storing. Irritaties ontstaan en de irritaties van anderen spelen vervolgens ook mee.  Het lijkt 1 groot irritatiegebied te zijn.

Mezelf bijeen rapen weer.  Misschien even trance opzetten of kop onder de kraan.  Een staat van overspannenheid eist maatregelen.